تاریخچه و دوران مختلف در روانشناسی

علم روانشناسی به عنوان یک زمینه پژوهشی و تحقیقاتی پرکاربرد و گسترده، تاریخچه‌ای طولانی دارد و در طول زمان به دوره‌ها و مراحل مختلفی تقسیم می‌شود. در زیر به برخی از دوره‌های مهم در تاریخ علم روانشناسی اشاره می‌کنم:

  1. دوره پیش‌از تاریخ نخستین آزمایش‌های روانشناسی: در این دوره، تمرکز اصلی روی تفسیرها و نظریه‌های فلسفی در مورد ذهن و روح بود. افکار و ایده‌های مهمی در مورد روانشناسی از جمله افکار افلاطون و آرسطو در این دوره شکل گرفت.
  2. دوره تجربی روانشناسی: این دوره با آغاز آزمایش‌های علمی در زمینه روانشناسی در قرن 19 میلادی شروع شد. ویلهلم وونت، بنجامین راش و ویلیام جیمز از جمله پیشوایان این دوره بودند. در این دوره، روانشناسی به عنوان یک علم تجربی و مشاهداتی شکل گرفت و مبانی علمی برای تحلیل و اندازه‌گیری عملکردهای ذهنی و رفتاری فراهم شد.
  3. دوره روانشناسی عصبی: در اوایل قرن 20 میلادی، تحقیقات در زمینه علم عصب‌شناسی و روانشناسی به هم پیوستند. این دوره به تحقیقات در مورد تأثیرات ساختار مغز بر رفتار و عملکرد انسان اختصاص دارد.
  4. دوره روانشناسی رفتاری: در دهه‌های 1920 و 1930، روانشناسان به شکل محدودی به مطالعه ذهن پرداختند و به جای آن تمرکز خود را بر روی رفتار و واکنش‌های قابل مشاهده قرار دادند. این دوره به عنوان دوره روانشناسی رفتاری شناخته می‌شود.
  5. دوره روانشناسی شناختی: این دوره در دهه‌های 1950 و 1960 شکل گرفت و تمرکز اصلی روی مطالعه فرآیندهای شناختی، مانند حافظه، تفکر، و دانش انسانی قرار داشت. نمایانگران اصلی این دوره شامل جیمززون واتسون و نومن چامسکی هستند.
  6. دوره روانشناسی معاصر: در دوره معاصر، تحقیقات روانشناسی در زمینه‌های متنوعی انجام می‌شود، از جمله روانشناسی بالینی، روانشناسی اجتماعی، روانشناسی تحولی، روانشناسی سلامت، و روانشناسی محیطی. این دوره تمرکز بر مسائل عملی و مشکلات انسانی متنوع دارد.

همچنین، مهم بودن اندیشه‌های متعدد و متنوع در تاریخ علم روانشناسی را باید تأکید داد. این اندیشه‌ها شامل روانشناسی تحلیلی، روانشناسی انسانی، روانشناسی عمیق، و روانشناسی پویایی معنوی هستند که هر کدام به نحوی به توسعه و تحول علم روانشناسی کمک کرده‌اند.

به اشتراک گذاری در:
واتس اپ
تلگرام
لینکدین
ایمیل